Dışarda ayak sesleri duyulunca, son defa kucaklaşıp öpüşürler. Ramiz Efendi çıktı. Kapı kilitlendi. Kâmil Bey, yarı karanlık yeraltı odasını birden doldurup soluklarını kesen umutsuz yalnızlığın ortasında kalakalmıştı. Dört yanına şaşkın bakarak titreyen yumruğunu ağzına götürdü: -Yedi yıl... Burada tek başıma.. Olmaz hayır... Olmaz bu... (Kitabın Girişinden)