Semih Günver, bu yapıtında, Fatin Rüştü Zorlu'yu anlatıyor. Başbakan Adnan Menderes'in Dışişleri Bakanı Zorlu'nun, gözkamaştırıcı ikbal ve başarı günleri olmuş, bir dönem Türk Dış Politikasına damgasını vurmuştur. Kıbrıs'ta Türk toplumunun ve Türkiye'nin hak ve sorumluluklarını bağımsal bir temele oturtmuş olan, Zürih ve Londra Anlaşmalarının baş mimarı da Zorlu'dur. Fakat, Zorlu çok ıstıraplı günler de yaşamıştır. Dünyaya veda edişi bir cesaret örneği olduğu kadar da hazindir.
Kolay değildir böyle bir yaşamın öyküsünü yazmak. Fatin Rüştü Zorlu hakkında oluşmuş önyargıların, hatta doğrudan kendi kişisel duygularının üstüne çıkıp gerçek ile muhayyileyi ve çoğu kez kıskınçlık, rekabet ve boyutsuzluktan kaynaklanan iftira ve rivayetleri birbirinden ayırıp bilineni, öğrenileni, inanıldığı gibi ortaya koyabilmek gerekti. Günver, bu zoru iyi başarmıştır...

“Onun ölümüyle bütün hayatını vakfettiği Türk Futbolunun doruklarındaki ‘Hoca' kürsüsü boş kalmış, içinden yetiştiği Galatasaray en değerli evlatlarından birini daha kaybetmiş ve Türk spor basınındaki en mümtaz kalem susmuştur.”
Eşfak Aykaç
“Ölmeyen faniler de vardır. Baba Gündüz onlardan biridir. Futbol dendikçe, futbol var oldukça Türkiye'de, Baba Gündüz de var olacaktır…” 
Tahsin Öztin
“Canlı, hareketli, cin gibi zeki bir sporcu, spor adamı ve yazar… Hem de herkese nasip olmayan bir kaleme sahip olarak…” 
Namık Sevik 
“Baba Gündüz sadece Galatasaraylıların ya da antrenörlük yaptığı kulüplerin, futbolcuların değil, hepimizin babasıydı…” 
Necmi Tanyolaç
“Gündüz Kılıç'ın ölümü bir çağ dönümüdür. Türk futbol tarihini inceleyecek gelecek kuşaklar, bu tarihi “Gündüz'den önce” ve “Gündüz'den sonra” diye ikiye ayıracaklardır. Türk futbolu, tarihinin en önemli adamlarından birini, Türk milleti eşi az bulunur bir Atatürkçüyü kaybetti…” 
Kahraman Bapçum