“Gün gelir, hayatımızda bir yabancı olduğunu fark ederiz. Daha doğrusu, o güne kadar tanıdığımızı sandığımız kişi ansızın bir yabancıya dönüşür. Bu yabancı babamızdır. Gerçi görünüşü aynıdır (biraz yaşlanmıştır en fazla). Bizimle konuşmasında ya da davranışlarında yeni bir şey yok gibidir. Yine de onun bakışlarında, daha önce olmayan bir yabancının gölgesini hissederiz.”

Her 'kitabın bir önsözü vardır. Okuyuculara yazarın gayesi ve kitap hakkında bilgi verir. Bu kitabı biz kendimiz için yazdık. Başkalarına söylemek istediğimiz bir şey yok ki önsüze ihtiyaç olsun. Yalnız, yine de bir kaç söz söylemek te fayda var. Çocuklarımız, belki torunlarımız, bu sahifeler arasında, üç çeyrek yüz yıla yakın bir geçmişte, babalarının, dedelerinin nasıl bir ortamda okuduklarını, yetiştiklerini, o günlerin her bakımdan ileri düzeyde Galatasaray'ın eşsiz havasını, mektep idaresi ile talebe kültür derneklerinin el ele nasıl çalıştıklarını görecekler, arkadaşlık bağlarının mektepten sonra bile gevşemeyip, aksine kuvvetlendiğini, belki de imrenerek öğrenecekler. Bu ocağa kaydolduktan sonra, daha mektepte iken, aramızdan ayrılan arkadaşlarımız oldu. Arada 'kaybettiklerimiz oldu. Fakat hepsi daima Galatasaraylı kaldılar. Mektepte olsun, dışında olsun hep Galatasaraylı idiler, birbirine bağlı, yarına emniyetle bakan, gözlerinde zekâ, tutumlarında saygı, kafalarında bilgi dolu olgun insanlardı bu ocaktan yetişenlerin hepsi.