"Osmanlı Tiyatrosu'nun yöneticisi Güllü Agop Ermeni asıllıydı, tiyatronun sanatçı kadrosunun çoğu , teknik ve sahne gerisi görevlilerinin hemen hepsi Ermeniydi. Türk kaynaklarına göre topluluk yalnızca Türkçe gösterimleri veriyordu, zaten Türk hükümetinin tiyatroya tanıdığı imtiyaz da yalnızca Türkçe gösterimler için tanınmıştı. Oysa işin gerçeği bu topluluk Türkçe gösterimlere eşit sayıda Ermenice gösterimler de yapıyordu. Üstelik topluluğu oluşturan Ermeni sanatçıları ve tiyatro adamları üzerine Türkçe kaynaklarda hiçbir bilgi yoktu; ayrıca, başka konularda da Türk kaynakları boşluklar gösteriyordu. İşte yıllar önce bu konulara ilgi duyarak gittiğimiz her yerde Ermeni Tiyatrosu üzerine kaynak topladık: Tiflis'e yaptığımız kısa bir yolculukta, Amerika'da, Beyrut'ta ve bizim sahaflarda bulduğumuz süreli yayın ve kitapları biriktirdik, sonunda bir sandık dolusu Ermenice malzeme oldu. Ermenice bilmediğimiz için iki yıl Bayan Ş. Mumcıyan adlı Ermeni asıllı, kültürlü bir yardımcı ile bu malzemeyi teker teker inceledik; anlaşılmasında zorluk çekilen yerlerde A. Dilaçar'a danışarak eksik bir nokta bırakmadık. Ancak Ermeni kaynakları da çoğunlukla güvenilirliklerinde kuşku yaratıyordu. Önce çoğunlukla duygusaldılar ve Türkçe gösterimler verdiğinden, Türk kamu kesimine ve Türk aydınlarına yakınlığından ötürü Güllü Agop'a düşmanlık besliyorlardı. Çağdaş Ermeni süreli yayınlarında çıkan yazı ve haberler çağdaş oldukları ölçüde güvenilirdi, ancak yazı ve incelemelerin yanlışlarını, boşluklarını, Türk süreli yayınlarındaki anılar, mektuplar ile tamamlayınca ortaya çıkan görünüm daha bir nesnellik kazandı."