Sana gitme demeyeceğim. Üşüyorsun ceketimi al. Günün en güzel saatleri bunlar. Yanımda kal.

“…İşte tam da bu zamanda ve bu coğrafyada Perver diye bir kadın rivayet olunur. Yörenin uçsuz bucaksız ovalarında at koşturan, yürekli, kuvvetli, attığını vuran, haklıyı haksızdan ayıran, kadın, erkek, genç, yaşlı herkesin saygı duyduğu civanmert bir kadın.
Çıplak ata binmesi, yan yatarak doludizgin sürmesi ile nam salmıştır. Nice ben diyen erkeğin hayal edemeyeceği becerileri ve cesareti ile hikâyesi, o yörede dilden dile aktarılarak destanlaşır.
Yıllar yıllar sonra, soğuk bozkırlardan gelenlerin torunlarının, bu ılık iklimdeki dünyasına ikiz kız çocukları doğar.
Biri peri gibi güzeldir, ona Perihan derler. Kor dudakları, bembeyaz ipek teni vardır.
Diğeri keskin bakışlı, yaman seslidir. Ona da Perver Nigâr derler.
Bu hikâye Perver Nigâr’ı anlatır…”
 
Bir ailenin Kırım’dan Osmanlı topraklarına uzanan umut, sevgi ve acıyla örülü yaklaşık bir asırlık hikayesi ve Türkiye’nin 50’li yıllarında ailenin dördüncü kuşak bireyi Perver Nigar’ın varoluş mücadelesi. Genç kadının özgürlüğü ve idealleri uğruna gösterdiği güçlü iradenin hikayesi.