Kendine özgü güzelliği, her mevsim yeni ve yeniden başlayan tadıyla İstanbul, yaşamın merkezinde yer almaktadır. Kış mevsimi dendiğinde akla soğuk gelir ancak kış, birleştiren, yakınlaştıran, paylaştıran bir mevsimdir. Belki de akla hüzün gelir ama hangimiz bir kar manzarasına baktığımızda, kartopu oynayanları gördüğümüzde tebessüm etmeyiz… 

Kış mevsiminin soğuk anlamı içinde sıcaklık barındırır. 

Kar Kış İstanbul isimli kitap İstanbullulara bir nostalji yaşatacak, kışın soğuğunu unutturacak, 1929, 1954 ve 1967 yıllarına ait çok keyifli fotoğraf ve hikayelerden oluşmaktadır. 

Keşke üç avukatın, sayfalar dolusu dilekçelerini, celse tutanaklarını okuyabilseydiniz. Keşke bunları toplayıp öğrencilerime yargıyı anlamaları için dağıtabilseydim. Bizimki'nin sorgu tutanağından keşke bir kopya alsaydım. Yaşadığımız şeylerin değerlerini, yaşadıktan çok sonra anlıyoruz. İnsan, ânı yaşamıyor. Ya geçmişe doğru yaşıyor ya geleceğe doğru. Sizce de öyle değil mi? Yazamadığım Romanın Öyküsü, bir gazete haberinden yola çıkıyor. Kahramanların bazılarının isimleri gizlenmiş, bazılarınınki ise değiştirilmiş. Yiğit Okur'un roman ve öykülerindeki özgün dil bu romana da egemen. Yalın, kolay okunan, hüzünlendiren, zaman zaman güldüren, sıra dışı bir serüvenin öyküsü.