Kurtuluş Savaşı ve Devrimler dönemindeki yirmi yılda, (1919-1938) Atatürk yönetiminde, Türk ulusunun başardıklarının dünya kamuoyları ve halkları düzeyindeki yankılanmalarını, Türk'ün ve Türkiye'nin dışardan görünüşünün nasıl değiştiğini, bu dönemde yayınladıkları karikatürler ile isbat eden en az 25 yıllık bir çabanın ürünüdür.

# I. Dünya Savaşından önce Dünya Türkleri nasıl Tanıyordu?

# Kurtuluş Savaşı ve Devrimlerden sonra dış basının Türkler ve Atatürk hakkındaki düşünceleri ne idi?

# Tüm dünyadan Çizgilerle (karikatürler) Atatürk ve Türkler.

'Bunun dışında bütün dünyada Atatürk hakkındaki yayınları da inceledik ve içlerinden kitlelere yönelik olanları seçtik. Doğu (Bugünkü Pakistan ile Bangladeş'i oluşturan bölümleriyle Hindistan'dan Araplara) ülkelerinden Batı'ya kadar iki düzineye yakın ülkenin arşivlerinde yapılan çalışma, tahmin edilebileceği gibi çok güç ve zaman isteyen bir uğraştı. Nitekim bu yapıttaki belgeleri tamamlamamız, en az 25 yıllık bir çabanın ürünüdür. Ancak sonuçta, pek çoğu ilk kez açıklanan konuyu aydınlığa çıkarmış olmanın mutluluğuna da erişmiş olduk.'

- Orhan Koloğlu

(Tanıtım Yazısından)

Bugün: namuslu ve vatansever her Türkün kabul ettiği bir gerçektir: 1954 tarihli Petrol Kanunu Türkiye'nin aleyhine işleyen, yabancılara karşılıksız imtiyazlar sağlayan, her yıl milyonlarca lira döviz kaybına sebep olan bir kanundur. Bu kanunun niçin Türk milletinin menfaatlerine aykırı olduğunu ispatlamak üzere, şimdiye kadar ileri sürülen delillerden bazıları şunlardır: 1. 1954 tarihli Petrol Kanunu, Türk Türkiye'deki petrol kaynakları üzerinde, kurmalarını sağlayan bir kanundur. Gerçekten, Petrol Kanununun bütünü ve bugüne kadarki uygulanışı bu görüşü doğrulamaktadır. Bu bölümün yazılmasında bilhassa Sayın Prof. Dr. Muammer Aksoy'un incelemelerinden ve değerli araştırmalarından yararlanılmıştır. (Bak: Muammer Aksoy, Türkiye'nin Petrol Faciası ve Çıkar Yol). Bir kere, Petrol Kanununun 2'nci maddesinde "Türkiye Cumhuriyeti petrol kaynaklarının yalnız özel teşebbüs eliyle ve yatırımlarıyla" değerlendirilip geliştirileceği belirtilmiştir. Bu maddeden çıkan açık anlam şudur: Kanun, petrol kaynaklarımızın özel teşebbüs eliyle değerlendirilmesini öngörmüştür. Oysa Türkiye'deki yerli özel teşebbüs petrol arayıp çıkaracak mali güce, teknik kadrolara ve tecrübeye sahip değildir. Türkiye'deki petrol kaynaklarını işletebilecek güce ve imkânlara sahip olan tek kuruluş Devlettir, fakat kanun Devletin bu alana doğrudan doğruya girmesini yasaklamıştır. Şu halde, Türkiye'de petrol arayıp çıkarmak yetkisi en geniş ölçüde yabancı büyük petrol şirketlerine tanınmıştır. Böylece, Petrol Kanunu yapılırken, (karma Ekonominin kuralları dikkate alınmadan ve saf özel teşebbüscü zihniyetle milli imkânlar iyice araştırılmadan); Türkiye'nin kendi imkânlarıyla petrollerini değerlendiremeyeceği kabul edilmiştir. Sanılmıştır ki büyük imtiyazlar tanımak suretiyle; yabancı şirketlerin Türkiye'ye gelmeleri sağlanabilirse, Türkiye'deki petrol kaynakları en iyi şekilde değerlendirilebilir ve işletilebilir.