"tufandı, benden sonra, yeni gelecek, görüntünün, gürültünün ve hareketin ardından, sessizlikle, boşlukta, mülksüzlükte, esersizlikte, faciada, o, anaşi..." ilksözler Bu dünyadan ve dünyadaki varlıktan memnun olmamak; üstinsanı, insanın sahici ya da yabancılaşmamış halini, olmayan insanı aramak; teorilerle, pratiklerle, varlığı - ideal varlığı - yarına, geleceğ taşımak; geleceği, geleceğin geleceğini tahayyül etmek; ama tüm bunları, şimdiki zamanda, bu dünyada, mevcut halle yaşamak; zaman akarken, gündelik hayatın içinde, varlığın (varlıkların) asgari ve azami ihtiyaçlarını karşılamaya çalışırken, kendinin (başkalarının) cennetinde ve cehenneminde, kendiyle (başkalarıyla) kaçınılmaz olarak birlikte, ilişkiler kurarak ve ilişkilerden kaçarak, o geleceğin gel(e)meyeceğini tahayyül etmek... (Kitabın Girişinden)

"Boğaziçi Mehtapları gibi Boğaziçi Yalıları da rüya olmuş bir gerçeğin -zaman ve mekan içinde- tasviridir. Mehtaplar, Boğaziçi'nin birinci senfonisiydi; gümüş senfoni... Yalılar, Boğaziçi'nin ikinci senfonisidir; altın senfoni..." - Ruşen Eşref Ünaydın - İstanbul, Mayıs 1955- "Abdülhak Şinasi Hisar, bu ince ciltle Boğaziçi'nin bütün şiirini bildirmiş, bütün güzelliklerini anlatmış, bütün medeniyetini tarif ve icmal etmiş oluyor. Boğaziçi köyleri kadirşinas iseler, birer sokaklarına, sokaklarının hala en sessiz, en asude ve en rüyalı kalmış olanına Abdülhak Şinasi'nin ismini vermek üzere birbirleriyle yarışa girmelidirler." - Nahit Sırrı Örik - Türk Sesi, 8 Ocak 1988- Bugüne kadar dergilerde kalmış olan "Köprülüler Yalısı", "Yalıların Sonuncuları" ve "Bir Boğaziçi Yalısı Müzesi" başlıklı yazıların da eklenmesiyle, Boğaziçi Yalıları ilk kez bu baskıda tamamlanıyor.