Galiba saat beşte buluşacaktık, değil mi? Sanki neden soruyorum. Bu kesin. Tam saat beşte, yani onyedide, durağın önünden geçtiniz. Bir an için yüzünüzü seçebildim. Fakat ben sizi yalnız bekliyordum. Yanınızda iki erkek vardı. Dikkat de edemedim. Şeytan görsün suratlarını... Kabahat benden gitti. Gelgelelim, enayiliğime içerlemekteyim. Bir de gülümsediniz geçerken. Boş yere ayakta beklediğime hayıflandım dersem, yalan olur. En entipüften işler için, uykumuzdan yitirdiğimiz zamanlara bile aldırış etmeyiz çoğunlukla.

"A harfinden kaçındıkça, aklına hep a harfi içeren kelimeler geliyordu. Tabii ilk sırayı a ile başlayan fiiller alıyordu: Anlamak, acımak, ağlamak, akıllanmak, aldanmak, aramak, arınmak, aşağılamak, aşmak, ayrılmak... Kelimelerin içinde ne kadar çok a vardı. 'Anlamayı kullanmamak için anlamamalıyım, ağlamayı kullanmamak için ağlamamalıyım, aldanmayı kullanmamak için aldanmamalıyım... 'derken, kafası iyice karışmıştı. A'dan kurtulmak isterken, sürekli a'lara takılıyordu"