İstanbul’un yakın tarihine, yeme-içme kültürüne, eski-yeni ve gelecekteki insanına dokunan bir hayat kitabı: Ud Çalan Kadınlar – Sana Michelin’li Sofralardan Baktım Aziz İstanbul.

Reha Tanör, dünyanın en tipik köprülerinden biri sayılan Galata Köprüsü’nden ünlü Camondo Merdivenleri’ne, Fatih-Harbiye’deki Neriman’ın udla tango arasındaki gelgitinden darbe dönemlerinde yaralanan benliklerimize kadar; dünü, bugünü ve yarını, lezzetli sohbet sofralarında değerlendirdiği denemeleriyle çıkıyor okur karşısına. Türkiye’de geleceği kuracak kadınların niteliklerini, ekonomik çaresizliğin kadın-erkek eşitsizliğini nasıl yıkacağını; kültüre, tarihe ve mizaha dokunan kalemiyle işliyor sayfalarında.

“‘Ben du¨n gece hovardalıkta idim. Maksim’e gittim, para yedim.’
‘Kimmiş bu hovarda?’
‘Neriman.’
‘Neriman mı?’
‘Evet Kerimcan ya da İrfancan falan değil, Neriman.’
‘Kime söylemiş?’
‘Evlenmeye hazırlandığı Şinasi’ye. Üstelik eklemiş, Macit’le beraberdik, diye.’
‘Yok canım? Sen nereden biliyorsun?’
‘Fatih-Harbiye tramvayında öğrendim.’”

Yıllar öncesinden günümüze İstanbul'daki kebapçılarda bir gezinti. Önceki kitaplarında rakı adabını ve mezelerini, İstanbul azınlıklarının yemeklerini, o insanların neden ve nasıl dağıldıklarını araştıran yazar, bu kez kendi deyişiyle "kebabın İstanbuldaki serüvenine" kafayı takmış. Yanıtını aradığı sorular da, "İstanbul kebap mı kokuyor? Bu kebap da nereden çıktı? Kebap mı İstanbul'u değiştirdi, İstanbul mu kebabı? Kebabın, lahmacunun, çiğköftenin, içli köftenin, baklavanın, künefenin hası nasıl oluyor?" Sonuçta ortaya aç karnına okunmaması gereken iştah açıcı bir kitap çıktı.