Keşke üç avukatın, sayfalar dolusu dilekçelerini, celse tutanaklarını okuyabilseydiniz. Keşke bunları toplayıp öğrencilerime yargıyı anlamaları için dağıtabilseydim. Bizimki'nin sorgu tutanağından keşke bir kopya alsaydım. Yaşadığımız şeylerin değerlerini, yaşadıktan çok sonra anlıyoruz. İnsan, ânı yaşamıyor. Ya geçmişe doğru yaşıyor ya geleceğe doğru. Sizce de öyle değil mi? Yazamadığım Romanın Öyküsü, bir gazete haberinden yola çıkıyor. Kahramanların bazılarının isimleri gizlenmiş, bazılarınınki ise değiştirilmiş. Yiğit Okur'un roman ve öykülerindeki özgün dil bu romana da egemen. Yalın, kolay okunan, hüzünlendiren, zaman zaman güldüren, sıra dışı bir serüvenin öyküsü.

ÖNSÖZ : ŞİLEPLER ŞAİRLER YOLCULAR
1933 yılının 25 Haziran günü coğrafya profesörü Faik Sabri Bey, İngiltere’ye gitmek üzere,Telamon adında bir şileple İstanbul’dan ayrılır. Bir Felemenk şirketine ait 3758 grostonlukTelamon, saatte 10–11 deniz mili hız yapabilen henüz beş yaşında bir gemidir. İzmir’e, Pire’ye, Girit’e, Kalamata’ya, Patras’a ve Ege Denizi’nde daha başka yerlere uğradıktan sonra Atlantik’e çıkarlar. Lizbon’a uğrar, Manş Denizi’nde bastıran yoğun sis altında tehlikeli bir seyir sırasında, “kaptanın yol keserek cankurtaran sandallarının hazırlanması emrini verdiği (…) korku içinde geçen bir gün”ün ardından yolculuğun otuzuncu gününde Amsterdam’a varırlar. Orada dört gün geçirdikten sonra, Den Haag’ın (Lahey) güneyindeki Hoek van Holland limanından, bu kez “iki bacalı bir vapur ile (…) kuvvetli bir şimal-i garbî rüzgârı” altında çıkarak, İngiltere’nin Harwich limanına ulaşacaklardır.[1]
Daha sonraları bir tiyatro oyuncusu ve yönetmeni olarak ünlenecek Şirin Devrim, 1945 yılının Şubat ayında, İstanbul’dan New York’a doğru bir şileple yola çıkar. Adını yazmayı ihmal ettiği, muhtemelen hatırlamadığı bu şilep, II. Dünya Savaşı yıllarında Birleşik Devletler’de, savaşta kaybedilen taşıma yeteneğini yeniden kazanmak ve artan gereksinimi karşılamak üzere dizi halinde çok sayıda inşa edilen, Liberty tipinde, yaklaşık 7000 grostonluk şileplerden biridir. Geminin kıç kasara güvertesinde savaş koşulları nedeniyle yerleştirilen bir top, hâlâ, namlusu pupaya dönük durmaktadır. Kendisine verilen kamara da zaten savaşta topçuların kaldığı kamaradır. Gemide sekiz yolcu vardır. Bizzat kaptan, aceleyle inşa edilmiş bu gemilere güvenilmeyeceğini, birçoğunun ortadan ikiye bölünerek battığını söyler ve Şirin Devrim’e can yeleğini sırtından hiç çıkarmamasını öğütler. Akdeniz’de büyük bir fırtınanın ardından, gemiye binişlerinden iki hafta sonra Cezayir’in Oran kentine varırlar. Ardından iki hafta kadar da Atlantik’te seyirden sonra otuz-ikinci günde New York limanına girerler.[2]
Ne yazık ki şimdilerde şileple yolculuk, bundan altmış, yetmiş yıl öncekiler kadar uzun sürmüyor ve heyecanlı olmuyor. Benim bu kitapta anlatacağım yolculuk sadece altı gün sürdü.
...........