1968'in TİP için sonun başlangıcı olacağını kim tahmin edebilirdi? Parti kök salmıştı.1965'ten sonra yapılan seçimlerde oy oranı artmıştı. Köylere gittiğimizde yakınlık görüyorduk. Köylüsü, işçisi ile emekçilerin bize ısındığı görülüyordu. Köy ve işçi kahvelerinde tatlı konuşmalar oluyordu. Savunmamız için parayı nereden bulacağımız, ya da köylüyü, işçiyi gerçekten Meclise sokmaya kararlı olup olmadığımız soruluyordu. En ücra köylerde bile mutlaka İşçi Partili olduğunu açıklayan arkadaşlarla karşılaşıyorduk.

11 yaşında bir kız çocuğunun dünyasına girmeye hazır mısınız? Ama bu kızın dünyası öyle sıradan bir çocuğun dünyası değil. Çok daha derin, çok daha karmaşık, çok daha içinden çıkılmaz bir dünya. Ceren’in annesi ölmüştür, babasıyla iletişimi güçlü değildir. Ayrıca, o insanların içini ve geçmişini görme yetisine sahip, kimilerine göre deli bir kızdır. Hayat sorularla, zorluklarla, yüzüne kapadığı tüm kapılarla durmaktadır karşısında. "Anne, Tut Elimi!", Türk edebiyatına yeni bir yazarı müjdeliyor: Uygar Şirin’i. Akıcı bir anlatım, sade bir dil ve içten bir yaklaşım... Şirin, bu farklı kız çocuğunun dünyasını anlatırken aslında içinde yaşadığımız dünyanın nerdeyse tüm çıkmazlarıyla da yüzleştiriyor bizi. Sevgisizliğin, iletişimsizliğin, duyarsızlığın egemen olduğu dünyada hepimizin aradığı bir ışık belki de "Anne, Tut Elimi !”. Hüzünlü ama umutlu bir sevgi hikâyesi...