Umur Talu, basınımızda, kendi kuşağının en ilgi çekici kalemlerinden biridir. Onun köşe yazarı olarak ilgi çekiciliği kaleminin gücünden, kültüründen, Türkçeyi tüm kıvraklığıyla kullanma yeteneğinden ve yazılarındaki ironi tadından kaynaklanmaktadır. Böylesi bir donanımla kaleme aldığı güncel konulara ilişkin yazılarında Umur Talu farkı açık seçik görülür. Bu nitelikler onun yazılarını, güncel olanı uçuculuk boyutundan alıp kalıcı değerler katına yükseltir. Elinizdeki kitap, Türkiye'de çok tanıdık, bildik bir ailenin, ekonomik ve siyasal yaşamımıza gölgesini düşüren etkinliklerini, o kendine has incelikle tefe koyuş yöntemiyle anlatmaktadır. (Arka Kapak)

Kamera ayak hizasında kayıyor: Yerler tahta, tüyleri dökülmüş eski bir halı. Bir makara. Kalın et rengi çoraplı, plastik terlikler içinde bir çift kadın ayağı. Sonra, eski stil alçak topuklu bir terlikten çıkmış, öncekilerden daha ince çoraplar içinde bir başka çift kadın ayağı. Çoraplardan biri delik ve orta parmak hafifçe ortaya çıkmış. Bir martı. Martının yanında bir tek narin çıplak ayak. Neyir: Sırrı Bey'in çorbasını yedirdiniz mi? Nükhet Seza:...ya da diğer bölümleri tümden kiraya verip... bir süre için tabii... parasıyla tamamlatsak planı, diye geliverdi dün aklıma. Eskimiş antika eşyaların yanında, az da olsa, plastik-melamin nesnelerin gözüktüğü bir 'salon-alle à manger'. Duvarlarda saatler -fazlalığı göze çarpacak miktarda-, aynalar, fotoğraflar, Venedik'i hatırlatan bir peyzaj, 'çöllü develi' bir diğeri, camlı bir çerçevede 'Yakub ve kuyu başında Yusuf' resmi... (Kitabın Girişinden)