Gül çocuğum gül
Kıpır kıpırken
Kanın damarda
Unutmamışken
Yanak kasların
Gök gürültüsü
Gibi gül masum
İçinden kopan
Dizgini kopmuş
At arabası
Gibi gül yüklü
Yoldan çıkmadan

Tartışmayı pek beceremeyen bir toplumuz; buna karşılık, "bildiklerimize" iman etmeyi ve bizim gibi "bilmeyenlere", yani "cahillere" küfür etmeyi fazlasıyla iyi biliyoruz. Düşünmeyi bildiğimiz de pek söylenemez, daha çok ezberlemeyi tercih ediyoruz.
Zihinsel olanaklarımızı geliştirmek, sentez ve analiz yeteneklerimizi artırmak, mantıksal bağlar kurmayı öğrenmek yerine, hazır bilgi daha işimize geliyor. Dil konusunda ise, inanılmaz bir kargaşa ve karmaşa hüküm sürüyor. Türkçe adeta çeşitli feodal beyliklere ayrılmış durumda veya daha doğrusu, hemen herkesin kendi Türkçesi var. Ne yazım kuralları ne de grameri oturmuş bir dille iş görmek zorundayız...
(Arka Kapak)