"Selim geldi, romanını bitirmiş, onu getirdi, birkaç gün de kaldı, görüştük, seni andık, bol bol kulaklarını çınlattık. Kitabını hemen okudum, bildiğin üslupla yazılmış, ince duyguların, içlenmelerin, karşılıksız sevdaların ustalıkla anlatıldığı bir roman, bana neresi çarptı biliyor musun, kişileri anlatırken üstünde durmaz gibi görünüyor, yüzeyde geçiyor bile sanılabilir, oysa kitabı kapatınca hepsini ruhsal olduğu kadar, gündelik derinlikleriyle de vermiş olduğunu, hepsine ayrıntılı bir geçmiş düzenlediğini, bir kader çizdiğini fark ediyorsun, hoşuma gitti doğrusu."

Attilâ İlhan'ın Sevgi Soysal'a mektubundan, 1977.

Hepsi çeşitli açılardan Türkiye'de devlet toplum ilişkisini çözümlemeyi amaçlayan yazıların oluşturduğu bir kitap bu. Ahmet İnsel, bir yanda Türkiye Cumhuriyeti devletini kuran ve sürdüren kadroların öbür yanda 'sivil' politikacıların yeraldığı iktidar ilişkileri ve çatışmalarına eğiliyor, Türkiye devletinin başlıca nitelikleri üzerinde duruyor. Ama asıl önemlisi, devletin toplum hayatına, toplumsal gelişmeye vurduğu damagaya ve topluma dayattığı ilişkiye dikkat çekiyor. Türkiye toplumunun son yıllarda yoğunlaşmış olarak yaşadığı derin bunalımın hem tarihî köklerini hem güncel nedenlerini aydınlatmada ilk adımın, bütün projektörleri ve gözleri devlete doğru çevirmek olduğunu ileri süren yazar, temel sorunsalı açısından önem taşıyan, İslâm karşısında devlet, laiklik, milliyetçilik, Türk siyasî partileri.. konularını ele alıyor, yakın tarihe dair somut analizler yapıyor. İnsel ayrıca, Türkiye toplumunun yaşadığı bunalımdan çıkış yollarını araştırırken, hem bir temel kavram olarak demokrasinin içeriğini aydınlatmaya çalışıyor hem de bir sosyalist demokrasi perspektifi oluşturmaya yönelik önermelerde bulunuyor.